Mensen met autisme worden vaak gezien als personen die erg op zichzelf gericht zijn, en die problemen hebben met communicatie en sociaal gedrag. Zij hebben veel structuur nodig en kunnen niet goed tegen veranderingen. In deze aflevering maken we kennis met een gezin met drie kinderen waarvan twee autisme hebben. Geert heeft PDDNOS en bij Meike is het syndroom van Asperger geconstateerd. Vanwege de autistische stoornis van Geert en Meike krijgt het hele gezin intensieve begeleiding. Ouders en hulpverleners investeren in hun toekomst, met als doel zelfstandig functioneren.
www.npo.nl/
Posts tonen met het label Zelfstandigheid. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Zelfstandigheid. Alle posts tonen
woensdag 22 oktober 2014
vrijdag 1 november 2013
Hyperintelligent en soms sprankelend'
Op zoek naar goede opvang voor Manasse
‘Mijn zoon Manasse (22) is een nakomertje’, vertelt Franzje Polak. ‘Hij is heel intelligent, en op allerlei manieren verrassend. Hij kon voor zijn tweede jaar al lezen. Ik ben zelf lerares en heb veel onderwijservaring, ook op speciale scholen. Dus schrok ik erg toen ik een keer voor het raam van de kleuterklas stond en zag dat hij als een dweil op de grond lag terwijl de andere kinderen naar een verhaal luisterden. Er waren wel meer van die voorbodes. Maar thuis was het vaak een heel rustig en sociaal kind, dat je recht aankeek en een prima taalgebruik had.’
Een test door een orthopedagoog leverde niets op. ‘Omdat hij in één op één situaties heel alert was dacht zij dat er niets aan de hand was.’ Op zijn zevende werd Manasse opnieuw getest, in het Juliana Kinderziekenhuis in Den Haag. ‘Ik zal het nooit vergeten: telefonisch kregen we te horen dat hij een zeer ernstige autistische stoornis had. We stonden perplex, en waren woedend. We gingen dan ook niet in op de uitnodiging om hem op te laten nemen, en medicatie te geven.’
Later diagnosticeerde het RIAGG Manasse preciezer. Hij heeft het syndroom van Asperger.
Dwangneuroses
Het lukte Manasse de basisschool te doorlopen. Vervolgens ging hij naar een klein Gymnasium, waar hij nog twee jaar afmaakte. ‘Hij kreeg steeds meer dwangneuroses. Hij bleef bijvoorbeeld heel lang op het toilet, en legde daar overal papiertjes neer. Hij weigerde ook te schrijven: proefwerken deden ze mondeling. Je begrijpt niet wat er aan de hand is, want aan de andere kant is daar die enorme intelligentie. Hij heeft alles door, heeft een fotografisch geheugen, en schat ook menselijke verhoudingen goed in.’
Naast de dwangneuroses was er een tweede patroon zichtbaar. Wanneer Manasse nieuwe ervaringen opdeed waren er weinig problemen. Maar zodra hij de lesstof doorhad, of ervaringen zich herhaalden, kwam hij in opstand en ging hij ‘klooien en vervelend doen’. Dat leidde tot dusdanig storend gedrag, dat hij op school niet meer te handhaven was.
Dus ging hij op zijn 14e naar een school voor speciaal onderwijs voor onder meer hoogbegaafden. Maar ook daar bleek hij niet te handhaven. ‘Naarmate hij de puberteit vorderde werd hij steeds dwangmatiger.’ Een jaar later ging Manasse naar De Steiger in Dordrecht, een behandel- en expertisecentrum voor autisme. Daar ging hij wonen, en er was een speciale school aan verbonden. ‘Helaas kregen we al snel klachten dat hij zó dwangmatig was, dat hij niet te handhaven was. Ze hebben hem medicatie gegeven, maar die hielp helemaal niet.’
Op zijn 16e kwam Manasse weer thuis wonen. Het was de bedoeling om hem poliklinisch medicatie toe te dienen. Dat gebeurde bij De Jutters, een jeugd-GGz instelling in Den Haag. Maar eerst moest de medicatie van De Steiger worden afgebouwd. ‘Dat was een antidepressivum in hele hoge dosering. Bij de afbouw werd hij erg depressief.’ Vervolgens werd - onder begeleiding van een psychiater - een hele serie medicijnen uitgeprobeerd en weer afgebouwd. ‘Niets hielp, er kwamen alleen meer problemen, deels door die medicijnen. Van één medicijn kreeg hij hartfalen. Ook kon hij zijn urine niet meer ophouden. Op een gegeven moment stond hij op één been in de gang, helemaal verstard.’ Inmiddels kreeg Manasse een Persoons Gebonden Budget, waarvan hij thuis les kreeg. ‘Maar zodra hij de docent kende, of de stof geen uitdaging meer voor hem was, haakte hij af. Ook dat patroon werd steeds sterker.’
Katatonie
Na afbouw van een medicijn kreeg Manasse een psychose, en werd hij vlak voor zijn 17e verjaardag opgenomen in het Juliana Kinderziekenhuis. ‘Tijdens de opname kreeg hij zo’n hoge dosering antipsychoticum dat hij alleen nog maar trilde en schokte. Parkinsonisme, een ernstige bijwerking. Ik ben heel boos geworden, en gelukkig hebben ze hem een tegenmiddel gegeven.’
Manasse bleef driekwart jaar opgenomen. ‘Hij werd een soort zombie, kon niet meer staan, had een luier om. Het was nog maar een schim van de sprankelende, humorvolle jongen die hij kort daarvoor nog kon zijn. En zijn dwangneuroses gingen gewoon door.’
Omdat de behandeling niets uithaalde ging Manasse weer naar huis. ‘Hij was in eerste instantie heel blij, en hij heeft een paar maanden lang enorm zijn best gedaan. Maar al snel kwam de dwang weer terug. En het gaat langzaam maar zeker steeds slechter.’
Waarschijnlijk heeft Manasse nog een bijkomende aandoening: katatonie. ‘Vanuit het Centrum Autisme in Leiden kreeg hij cognitieve therapie voor zijn dwangneuroses, die totaal niet hielp. Maar er was daar wel een psychiater die de diagnose katatonie stelde. Dat is onder meer een soort dwangmatige bewegingsonrust. Ook laat hij zijn urine steeds vaker lopen, terwijl hij geen luier om wil. Het lijkt of hij het leven steeds meer loslaat. Vaak ligt hij de hele dag in bed. Hij draait zijn dag-nacht ritme om, terwijl er nog steeds docenten voor hem komen om in elk geval zijn dagen te vullen.’
CCE
Deze zelfde psychiater wees mevrouw Polak ook op het bestaan van woonwerkvoorziening de Meander. Die biedt beschermd wonen voor intelligente mensen met autisme. ‘Maar voor de relatieve vrijheid daar is de dwang van Manasse al te sterk. Toen hebben we, samen met de psychiater en andere betrokkenen, het CCE gevraagd om mee te denken.
Het CCE heeft eerst uitgebreid de situatie bekeken, en geconcludeerd dat het niet goed mogelijk is om thuis een behandeling te starten. Eigenlijk zou er een aparte voorziening moeten komen voor deze intelligente en heel complexe cliënten. Zo’n voorziening kan bijvoorbeeld een onderdeel van de Meander worden. Daar zijn we nu ongeveer een jaar mee bezig. Het gaat heel langzaam, maar het is heel prettig dat het CCE meepraat en -denkt. Dat geeft je in elk geval het gevoel dat je niet helemaal alleen staat.
Het CCE heeft ook meegeholpen om naar andere alternatieven te zoeken. En via het CCE is geregeld dat er een tijdelijk budget beschikbaar komt, om uit te zoeken hoe Manasse het beste begeleid kan worden en wat zijn mogelijkheden nog zijn. Ik hoop dat de voorziening bij de Meander of iets soortgelijks doorgaat, ondanks de bezuinigingen. Het is al zo vaak misgegaan met de zorg voor Manasse. Ik ben ervan overtuigd dat zijn ziekte daardoor verergerd is.’
Tekst: Adri Bolt
Bron: www.cce.nl
Het CCE is er voor mensen die langdurig complexe zorg nodig hebben en in een uitzichtloze situatie terecht dreigen te komen. Er is dan vaak sprake van probleemgedrag.
Het CCE heeft een uitgebreid netwerk van deskundigen die zorgverleners advies op maat bieden en die kunnen helpen bij de uitvoering ervan. Jaarlijks doen wij ongeveer 1.200 consultaties.
‘Mijn zoon Manasse (22) is een nakomertje’, vertelt Franzje Polak. ‘Hij is heel intelligent, en op allerlei manieren verrassend. Hij kon voor zijn tweede jaar al lezen. Ik ben zelf lerares en heb veel onderwijservaring, ook op speciale scholen. Dus schrok ik erg toen ik een keer voor het raam van de kleuterklas stond en zag dat hij als een dweil op de grond lag terwijl de andere kinderen naar een verhaal luisterden. Er waren wel meer van die voorbodes. Maar thuis was het vaak een heel rustig en sociaal kind, dat je recht aankeek en een prima taalgebruik had.’
Een test door een orthopedagoog leverde niets op. ‘Omdat hij in één op één situaties heel alert was dacht zij dat er niets aan de hand was.’ Op zijn zevende werd Manasse opnieuw getest, in het Juliana Kinderziekenhuis in Den Haag. ‘Ik zal het nooit vergeten: telefonisch kregen we te horen dat hij een zeer ernstige autistische stoornis had. We stonden perplex, en waren woedend. We gingen dan ook niet in op de uitnodiging om hem op te laten nemen, en medicatie te geven.’
Later diagnosticeerde het RIAGG Manasse preciezer. Hij heeft het syndroom van Asperger.
Dwangneuroses
Het lukte Manasse de basisschool te doorlopen. Vervolgens ging hij naar een klein Gymnasium, waar hij nog twee jaar afmaakte. ‘Hij kreeg steeds meer dwangneuroses. Hij bleef bijvoorbeeld heel lang op het toilet, en legde daar overal papiertjes neer. Hij weigerde ook te schrijven: proefwerken deden ze mondeling. Je begrijpt niet wat er aan de hand is, want aan de andere kant is daar die enorme intelligentie. Hij heeft alles door, heeft een fotografisch geheugen, en schat ook menselijke verhoudingen goed in.’
Naast de dwangneuroses was er een tweede patroon zichtbaar. Wanneer Manasse nieuwe ervaringen opdeed waren er weinig problemen. Maar zodra hij de lesstof doorhad, of ervaringen zich herhaalden, kwam hij in opstand en ging hij ‘klooien en vervelend doen’. Dat leidde tot dusdanig storend gedrag, dat hij op school niet meer te handhaven was.
Dus ging hij op zijn 14e naar een school voor speciaal onderwijs voor onder meer hoogbegaafden. Maar ook daar bleek hij niet te handhaven. ‘Naarmate hij de puberteit vorderde werd hij steeds dwangmatiger.’ Een jaar later ging Manasse naar De Steiger in Dordrecht, een behandel- en expertisecentrum voor autisme. Daar ging hij wonen, en er was een speciale school aan verbonden. ‘Helaas kregen we al snel klachten dat hij zó dwangmatig was, dat hij niet te handhaven was. Ze hebben hem medicatie gegeven, maar die hielp helemaal niet.’
Op zijn 16e kwam Manasse weer thuis wonen. Het was de bedoeling om hem poliklinisch medicatie toe te dienen. Dat gebeurde bij De Jutters, een jeugd-GGz instelling in Den Haag. Maar eerst moest de medicatie van De Steiger worden afgebouwd. ‘Dat was een antidepressivum in hele hoge dosering. Bij de afbouw werd hij erg depressief.’ Vervolgens werd - onder begeleiding van een psychiater - een hele serie medicijnen uitgeprobeerd en weer afgebouwd. ‘Niets hielp, er kwamen alleen meer problemen, deels door die medicijnen. Van één medicijn kreeg hij hartfalen. Ook kon hij zijn urine niet meer ophouden. Op een gegeven moment stond hij op één been in de gang, helemaal verstard.’ Inmiddels kreeg Manasse een Persoons Gebonden Budget, waarvan hij thuis les kreeg. ‘Maar zodra hij de docent kende, of de stof geen uitdaging meer voor hem was, haakte hij af. Ook dat patroon werd steeds sterker.’
Katatonie
Na afbouw van een medicijn kreeg Manasse een psychose, en werd hij vlak voor zijn 17e verjaardag opgenomen in het Juliana Kinderziekenhuis. ‘Tijdens de opname kreeg hij zo’n hoge dosering antipsychoticum dat hij alleen nog maar trilde en schokte. Parkinsonisme, een ernstige bijwerking. Ik ben heel boos geworden, en gelukkig hebben ze hem een tegenmiddel gegeven.’
Manasse bleef driekwart jaar opgenomen. ‘Hij werd een soort zombie, kon niet meer staan, had een luier om. Het was nog maar een schim van de sprankelende, humorvolle jongen die hij kort daarvoor nog kon zijn. En zijn dwangneuroses gingen gewoon door.’
Omdat de behandeling niets uithaalde ging Manasse weer naar huis. ‘Hij was in eerste instantie heel blij, en hij heeft een paar maanden lang enorm zijn best gedaan. Maar al snel kwam de dwang weer terug. En het gaat langzaam maar zeker steeds slechter.’
Waarschijnlijk heeft Manasse nog een bijkomende aandoening: katatonie. ‘Vanuit het Centrum Autisme in Leiden kreeg hij cognitieve therapie voor zijn dwangneuroses, die totaal niet hielp. Maar er was daar wel een psychiater die de diagnose katatonie stelde. Dat is onder meer een soort dwangmatige bewegingsonrust. Ook laat hij zijn urine steeds vaker lopen, terwijl hij geen luier om wil. Het lijkt of hij het leven steeds meer loslaat. Vaak ligt hij de hele dag in bed. Hij draait zijn dag-nacht ritme om, terwijl er nog steeds docenten voor hem komen om in elk geval zijn dagen te vullen.’
CCE
Deze zelfde psychiater wees mevrouw Polak ook op het bestaan van woonwerkvoorziening de Meander. Die biedt beschermd wonen voor intelligente mensen met autisme. ‘Maar voor de relatieve vrijheid daar is de dwang van Manasse al te sterk. Toen hebben we, samen met de psychiater en andere betrokkenen, het CCE gevraagd om mee te denken.
Het CCE heeft eerst uitgebreid de situatie bekeken, en geconcludeerd dat het niet goed mogelijk is om thuis een behandeling te starten. Eigenlijk zou er een aparte voorziening moeten komen voor deze intelligente en heel complexe cliënten. Zo’n voorziening kan bijvoorbeeld een onderdeel van de Meander worden. Daar zijn we nu ongeveer een jaar mee bezig. Het gaat heel langzaam, maar het is heel prettig dat het CCE meepraat en -denkt. Dat geeft je in elk geval het gevoel dat je niet helemaal alleen staat.
Het CCE heeft ook meegeholpen om naar andere alternatieven te zoeken. En via het CCE is geregeld dat er een tijdelijk budget beschikbaar komt, om uit te zoeken hoe Manasse het beste begeleid kan worden en wat zijn mogelijkheden nog zijn. Ik hoop dat de voorziening bij de Meander of iets soortgelijks doorgaat, ondanks de bezuinigingen. Het is al zo vaak misgegaan met de zorg voor Manasse. Ik ben ervan overtuigd dat zijn ziekte daardoor verergerd is.’
Tekst: Adri Bolt
Bron: www.cce.nl
Het CCE is er voor mensen die langdurig complexe zorg nodig hebben en in een uitzichtloze situatie terecht dreigen te komen. Er is dan vaak sprake van probleemgedrag.
Het CCE heeft een uitgebreid netwerk van deskundigen die zorgverleners advies op maat bieden en die kunnen helpen bij de uitvoering ervan. Jaarlijks doen wij ongeveer 1.200 consultaties.
maandag 21 oktober 2013
Studentenhuizen voor mbo'ers met autisme (Capito Wonen)
In Groningen opent het eerste studentenhuis voor mbo'ers met autisme in november zijn deuren.
In het huis is plaats voor zeven bewoners. De autistische leerlingen gaan onder begeleiding werken aan hun zelfstandigheid. De verwachting is dat dit ook hun studie ten goede komt.
Het initiatief voor het mbo-studentenhuis is afkomstig van Capito Wonen, een organisatie die zich ook in andere steden richt op de begeleiding van mbo-studenten met autisme.
Huizen van Capito Wonen
Capito Wonen heeft huizen op verschillende plekken in Nederland. Informeer naar de beschikbaarheid voor deze locaties door contact op te nemen via telefoon, email of het aanmeldformulier.
Reeds geopend:
Afhankelijk van het aanbod van woningbouw verenigingen, opent Capito in 2013-2014 huizen in:
Voor 2014 en 2015 onderzoekt Capito de mogelijkheden om o.a. te openen in:
Geef nu alvast je interesse aan voor bovengenoemde steden door het aanmeldformulier vrijblijvend in te vullen. Van aanmelding t/m plaatsing kan afhankelijk van jouw situatie 3 tot 6 maanden in beslag nemen.
Ook voor steden die hierboven niet genoemd zijn, kun je jezelf aanmelden. Hoe meer aanvragen, hoe eerder er in die stad gezocht wordt naar een woning.
Heb je interesse of zou je meer willen weten over Capito Wonen? Neem dan contact op door het formulier bij Aanmelden in te vullen.
Houdt ook de MEE Woonwinkel in de gaten voor een actueel overzicht.
In het huis is plaats voor zeven bewoners. De autistische leerlingen gaan onder begeleiding werken aan hun zelfstandigheid. De verwachting is dat dit ook hun studie ten goede komt.
Het initiatief voor het mbo-studentenhuis is afkomstig van Capito Wonen, een organisatie die zich ook in andere steden richt op de begeleiding van mbo-studenten met autisme.
Huizen van Capito Wonen
Capito Wonen heeft huizen op verschillende plekken in Nederland. Informeer naar de beschikbaarheid voor deze locaties door contact op te nemen via telefoon, email of het aanmeldformulier.
Reeds geopend:
- Arnhem 1
- Nijmegen 1
- Utrecht 1
- Breda
- Rotterdam 1
- Maastricht
- Den Haag
- Utrecht 2
- Nijmegen 2 (open 14 oktober 2013)
- Groningen 2 (open 4 november 2013)
Afhankelijk van het aanbod van woningbouw verenigingen, opent Capito in 2013-2014 huizen in:
- Zwolle, najaar 2013
- Dordrecht, verschoven naar kerstvakantie 2013
- Eindhoven (zoeken dringend geschikte woonruimte)
- Rotterdam 2e locatie, december 2013
- Tilburg, zomer 2014
- Enschede, zomer 2014
Voor 2014 en 2015 onderzoekt Capito de mogelijkheden om o.a. te openen in:
- Leiden
- Amsterdam
- Haarlem
- Amersfoort
- Almere
- Den Bosch
- Apeldoorn/Deventer
- Arnhem 2e locatie
Geef nu alvast je interesse aan voor bovengenoemde steden door het aanmeldformulier vrijblijvend in te vullen. Van aanmelding t/m plaatsing kan afhankelijk van jouw situatie 3 tot 6 maanden in beslag nemen.
Ook voor steden die hierboven niet genoemd zijn, kun je jezelf aanmelden. Hoe meer aanvragen, hoe eerder er in die stad gezocht wordt naar een woning.
Heb je interesse of zou je meer willen weten over Capito Wonen? Neem dan contact op door het formulier bij Aanmelden in te vullen.
Houdt ook de MEE Woonwinkel in de gaten voor een actueel overzicht.
zondag 20 oktober 2013
"Het is alsof ik bij alles een spannend muziekje hoor"
De komende jaren wordt het voor studenten makkelijker om een kamer te vinden. Volgens de bedrijven die studentenkamers verhuren groeit het aantal kamers nu harder dan het aantal studenten. En opvallend, steeds meer studenten met autisme gaan op kamers. Vier jaar geleden was er nog maar 1 studentenhuis speciaal voor autisten, inmiddels zijn het er al meer dan 30.
maandag 21 januari 2013
Autisten liegen niet
10 jonge autisten op weg naar zelfstandigheid
Autisten liegen niet is een eerlijk boek waarin jongeren met autisme gevolgd worden in hun dagelijks leven. Ze gaan naar school, naar hun werk en zijn druk bezig met eigen interesses. Sommige dingen zijn minder vanzelfsprekend, maar hun hoop en dromen zijn net als die van miljoenen anderen tussen de veertien en twintig jaar.
Gesprekken met hun ouders laten de gang van kind naar volwassene op intense wijze zien. Vanuit de eerste kennismaking met het woord 'autisme' tot bezig gaan met zelfstandig wonen en werken. Dat dit niet allemaal zonder slag of stoot gaat wordt hierin heel duidelijk. Maar ze vertellen ook over moeilijkheden die zijn overwonnen en laten zien wat voor geweldige jonge mensen hun kinderen zijn.
Autisten liegen niet is een eerlijk boek waarin jongeren met autisme gevolgd worden in hun dagelijks leven. Ze gaan naar school, naar hun werk en zijn druk bezig met eigen interesses. Sommige dingen zijn minder vanzelfsprekend, maar hun hoop en dromen zijn net als die van miljoenen anderen tussen de veertien en twintig jaar.
Gesprekken met hun ouders laten de gang van kind naar volwassene op intense wijze zien. Vanuit de eerste kennismaking met het woord 'autisme' tot bezig gaan met zelfstandig wonen en werken. Dat dit niet allemaal zonder slag of stoot gaat wordt hierin heel duidelijk. Maar ze vertellen ook over moeilijkheden die zijn overwonnen en laten zien wat voor geweldige jonge mensen hun kinderen zijn.
dinsdag 11 december 2012
Mensen met autisme begeleiden naar arbeid
Training en integratie
Een groot aantal bedrijven in Nederland houdt zich bezig met het begeleiden en bemiddelen van werkzoekenden naar werk. Een deel van deze bedrijven richt zich op de schoolverlaters van het voortgezet speciaal onderwijs of het praktijkonderwijs. Maar niet alle bedrijven hebben ervaring in het coachen en bemiddelen van deze doelgroep.
In opdracht van FNV Bondgenoten is onlangs onderzoek gedaan naar de doelmatigheid van deze bedrijven. Het onderzoek gaf nogal bedenkelijke resultaten te zien. Binnen de groep reïntegratiebedrijven zijn er die met schitterende folders veel meer beloven dan ze feitelijk kunnen waarmaken. Vaak worden afspraken niet schriftelijk vastgelegd en is er geen specifiek plan voor de (re)integratie van de schoolverlater in het arbeidsproces. In veel gevallen wordt de 'klant' bij het zoeken naar geschikt en passend werk niet gehoord of serieus genomen. Ook is de 'klant' vaak nauwelijks op de hoogte van de verplichte inspanningen van het bedrijf. Kortom: scholen zullen alert moeten zijn wanneer zij in contact treden met dergelijke bedrijven.
Voordat een school met een reïntegratiebedrijf gaat samenwerken om voor schoolverlaters een arbeidsplek te vinden, is het van belang goed na te gaan met welk bedrijf ze in zee wil gaan.
Ga dus als school vooraf na of:
Toeleiding naar arbeid
Toeleiding naar Arbeid houdt zich bezig met het bemiddelbaar maken en het bemiddelen van voornamelijk moeilijk bemiddelbare arbeidsgehandicapten, waarbij de aard van de handicap en het (voor-)opleidingsniveau niet van belang zijn naar de reguliere arbeidsmarkt.
Naar aanleiding van vragen vanuit opleidingsinstituten en scholen heeft TnA een programma Deskundigheidsbevordering Autismespectrum voor leerkrachten, cursistenbegeleiders, hulpverleners, stagebegeleiders en consulenten ontwikkeld.Voor meer informatie zie www.tna.nl
Mensen met autisme begeleiden naar arbeid
Voor mensen met een stoornis binnen het autistisch spectrum (ASS) bestaat een grote afstand tot de arbeidsmarkt. Het KIRA-project (gesubsidieerd door ESF-EQUAL) beoogt de intredemogelijkheden op de arbeidsmarkt voor deze specifieke doelgroep te vergroten.
Vijf instellingen (De Grote Rivieren - afdeling De Steiger, RMPI, Centrale RINO-groep Utrecht, Rijngeest Groep Centrum Autisme, Dr. Leo Kannerhuis Centrum voor Autisme) hebben gezamenlijk, op basis van hun praktijkervaring, een methodiek voor arbeidstoeleiding ontwikkeld.
Meer informatie over KIRA
Boekje over KIRA-methode > >
Informatie over KIRA-project > >
Wet- en regelgeving
Op het terrein van arbeidstoeleiding zijn twee regelingen interessant: Wajong en WIA.
Kinderen met speciale rechten
De LPC-projectgroep Kinderen met Speciale Rechten heeft (in nauwe samenwerking met het Landelijk Netwerk Autisme) in opdracht van het Ministerie van OC & W op een aantal scholen voor voortgezet (speciaal) onderwijs onderzocht hoe de arbeidsvoorbereiding en - toeleiding van leerlingen met een stoornis in het autismespectrum verloopt.
Doel van het onderzoek is een inventarisatie van de inrichting van het onderwijs m.b.t. arbeidsvoorbereiding en -toeleiding van leerlingen met autisme, ervaringen van de school hiermee, good practice, en de overgang onderwijs-arbeid en samenwerkende instanties hierbij in de regio.
Het onderzoeksverslag bevat naast drie schoolportretten een beschrijving van aspecten die belangrijk zijn bij een goede arbeidsvoorbereiding en –toeleiding op school. Er worden de belangrijkste knelpunten bij arbeidsvoorbereiding en -toeleiding beschreven en worden aanbevelingen gedaan voor verbetering.
Kinderen met speciale rechten: Arbeidstoeleiding van leerlingen met autisme.
Onderzoek naar de voorbereiding en toeleiding naar arbeid van leerlingen met een stoornis in het autismespectrum / A. Clijsen (KPC Groep), E, Loman (CPS), 2003
De volledige tekst van de publicatie is als pdf-bestand opgenomen.
(456 Kb) Kinderen met speciale rechten.pdf
Een groot aantal bedrijven in Nederland houdt zich bezig met het begeleiden en bemiddelen van werkzoekenden naar werk. Een deel van deze bedrijven richt zich op de schoolverlaters van het voortgezet speciaal onderwijs of het praktijkonderwijs. Maar niet alle bedrijven hebben ervaring in het coachen en bemiddelen van deze doelgroep.
In opdracht van FNV Bondgenoten is onlangs onderzoek gedaan naar de doelmatigheid van deze bedrijven. Het onderzoek gaf nogal bedenkelijke resultaten te zien. Binnen de groep reïntegratiebedrijven zijn er die met schitterende folders veel meer beloven dan ze feitelijk kunnen waarmaken. Vaak worden afspraken niet schriftelijk vastgelegd en is er geen specifiek plan voor de (re)integratie van de schoolverlater in het arbeidsproces. In veel gevallen wordt de 'klant' bij het zoeken naar geschikt en passend werk niet gehoord of serieus genomen. Ook is de 'klant' vaak nauwelijks op de hoogte van de verplichte inspanningen van het bedrijf. Kortom: scholen zullen alert moeten zijn wanneer zij in contact treden met dergelijke bedrijven.
Voordat een school met een reïntegratiebedrijf gaat samenwerken om voor schoolverlaters een arbeidsplek te vinden, is het van belang goed na te gaan met welk bedrijf ze in zee wil gaan.
Ga dus als school vooraf na of:
- het bedrijf de leerling met zijn wensen en mogelijkheden centraal stelt bij het zoeken naar gepast werk;
- het bedrijf aantoonbare ervaring heeft met het coachen en bemiddelen van potentiële schoolverlaters van zml/mg scholen of van praktijkscholen;
- het bedrijf voldoende aandacht heeft voor de potentiële schoolverlater zich verder ontwikkelen;
- het bedrijf gedurende het gehele traject werkt met vaste begeleiders;
- het bedrijf aan de 'klant', zijn ouders en/of de school verantwoording aflegt van de inspanningen en de geboekte resultaten.
Toeleiding naar arbeid
Toeleiding naar Arbeid houdt zich bezig met het bemiddelbaar maken en het bemiddelen van voornamelijk moeilijk bemiddelbare arbeidsgehandicapten, waarbij de aard van de handicap en het (voor-)opleidingsniveau niet van belang zijn naar de reguliere arbeidsmarkt.
Naar aanleiding van vragen vanuit opleidingsinstituten en scholen heeft TnA een programma Deskundigheidsbevordering Autismespectrum voor leerkrachten, cursistenbegeleiders, hulpverleners, stagebegeleiders en consulenten ontwikkeld.Voor meer informatie zie www.tna.nl
Mensen met autisme begeleiden naar arbeid
Voor mensen met een stoornis binnen het autistisch spectrum (ASS) bestaat een grote afstand tot de arbeidsmarkt. Het KIRA-project (gesubsidieerd door ESF-EQUAL) beoogt de intredemogelijkheden op de arbeidsmarkt voor deze specifieke doelgroep te vergroten.
Vijf instellingen (De Grote Rivieren - afdeling De Steiger, RMPI, Centrale RINO-groep Utrecht, Rijngeest Groep Centrum Autisme, Dr. Leo Kannerhuis Centrum voor Autisme) hebben gezamenlijk, op basis van hun praktijkervaring, een methodiek voor arbeidstoeleiding ontwikkeld.
Meer informatie over KIRA
Boekje over KIRA-methode > >
Informatie over KIRA-project > >
Wet- en regelgeving
Op het terrein van arbeidstoeleiding zijn twee regelingen interessant: Wajong en WIA.
Kinderen met speciale rechten
De LPC-projectgroep Kinderen met Speciale Rechten heeft (in nauwe samenwerking met het Landelijk Netwerk Autisme) in opdracht van het Ministerie van OC & W op een aantal scholen voor voortgezet (speciaal) onderwijs onderzocht hoe de arbeidsvoorbereiding en - toeleiding van leerlingen met een stoornis in het autismespectrum verloopt.
Doel van het onderzoek is een inventarisatie van de inrichting van het onderwijs m.b.t. arbeidsvoorbereiding en -toeleiding van leerlingen met autisme, ervaringen van de school hiermee, good practice, en de overgang onderwijs-arbeid en samenwerkende instanties hierbij in de regio.
Het onderzoeksverslag bevat naast drie schoolportretten een beschrijving van aspecten die belangrijk zijn bij een goede arbeidsvoorbereiding en –toeleiding op school. Er worden de belangrijkste knelpunten bij arbeidsvoorbereiding en -toeleiding beschreven en worden aanbevelingen gedaan voor verbetering.
Kinderen met speciale rechten: Arbeidstoeleiding van leerlingen met autisme.
Onderzoek naar de voorbereiding en toeleiding naar arbeid van leerlingen met een stoornis in het autismespectrum / A. Clijsen (KPC Groep), E, Loman (CPS), 2003
De volledige tekst van de publicatie is als pdf-bestand opgenomen.
(456 Kb) Kinderen met speciale rechten.pdf
Lees verder op: landelijknetwerkautisme.nl
donderdag 24 mei 2012
Hoe werkt dat..? Praktische gidsen over het leven met Autisme
Studeren Met Autisme
Hoe werkt dat..?
De overgang van de middelbare school naar een nieuwe opleiding is een periode vol veranderingen. In deze hulpgids is alle informatie over (gaan) studeren verzameld, zodat je stap voor stap wordt meegenomen in alles wat geregeld moet worden.
Over alle onderwerpen waarmee je te maken krijgt als (aankomend) student vind je in deze gids praktische informatie en handige tips. Er zijn veel zaken waaraan je van tevoren moet denken, zoals je keuze voor een opleiding en school, maar ook hoe je studiefinanciering aanvraagt en begeleiding regelt. Daarnaast komen er verschillende onderwerpen aan bod die tijdens het studeren van belang zijn. Deze onderwerpen variëren van het leren van een tentamen, het schrijven van een verslag en het zoeken van een stageplaats tot de introductieweek en de aanschaf van studieboeken. De tekst in het boek wordt afgewisseld met ervaringsverhalen van studenten met autisme.
Deze praktische hulpgids is in eerste instantie bedoeld voor (aankomend) studenten met autisme. Maar ook aan jongeren met bijvoorbeeld AD(H)D en NLD die (gaan) studeren kan deze gids veel overzicht en informatie bieden. Voor ouders en begeleiders is het een handige leiddraad in het begeleiden van de (aankomend) student.
Zelfstandig Wonen Met Autisme
Hoe werkt dat..?
Voor veel jonge mensen is zelfstandig gaan wonen een grote stap. Vooral voor jongeren en (jong) volwasssenen met autisme kan het veel vragen oproepen. In deze gids komen veel praktische onderwerpen aan de orde die betrekking hebben op zelfstandig wonen zoals woonruimte zoeken, verhuizen, geldzaken, schoonmaken, voeding en koken, boodschappen doen etc. Stap voor stap nemen de auteurs de nog onervaren zelfstandige mee langs de valkuilen en maken hem en haar op een prettige manier wegwijs in het huishouden en alles wat geregeld moet worden op administratief gebied. De onderwerpen varieren van het drogen van de was, je inschrijven bij de gemeente, het beheren van je bankzaken tot strijkinstructies.
Katja Stil en Renske Castricum begeleiden jonge mensen met autisme op weg naar zelfstandig wonen en noteerden alle praktische zaken die ze tegenkwamen. De inhoud van deze gids is gebaseerd op hun ervaringen.
Hoe werkt dat..?
De overgang van de middelbare school naar een nieuwe opleiding is een periode vol veranderingen. In deze hulpgids is alle informatie over (gaan) studeren verzameld, zodat je stap voor stap wordt meegenomen in alles wat geregeld moet worden.
Over alle onderwerpen waarmee je te maken krijgt als (aankomend) student vind je in deze gids praktische informatie en handige tips. Er zijn veel zaken waaraan je van tevoren moet denken, zoals je keuze voor een opleiding en school, maar ook hoe je studiefinanciering aanvraagt en begeleiding regelt. Daarnaast komen er verschillende onderwerpen aan bod die tijdens het studeren van belang zijn. Deze onderwerpen variëren van het leren van een tentamen, het schrijven van een verslag en het zoeken van een stageplaats tot de introductieweek en de aanschaf van studieboeken. De tekst in het boek wordt afgewisseld met ervaringsverhalen van studenten met autisme.
Deze praktische hulpgids is in eerste instantie bedoeld voor (aankomend) studenten met autisme. Maar ook aan jongeren met bijvoorbeeld AD(H)D en NLD die (gaan) studeren kan deze gids veel overzicht en informatie bieden. Voor ouders en begeleiders is het een handige leiddraad in het begeleiden van de (aankomend) student.
Zelfstandig Wonen Met Autisme
Hoe werkt dat..?
Voor veel jonge mensen is zelfstandig gaan wonen een grote stap. Vooral voor jongeren en (jong) volwasssenen met autisme kan het veel vragen oproepen. In deze gids komen veel praktische onderwerpen aan de orde die betrekking hebben op zelfstandig wonen zoals woonruimte zoeken, verhuizen, geldzaken, schoonmaken, voeding en koken, boodschappen doen etc. Stap voor stap nemen de auteurs de nog onervaren zelfstandige mee langs de valkuilen en maken hem en haar op een prettige manier wegwijs in het huishouden en alles wat geregeld moet worden op administratief gebied. De onderwerpen varieren van het drogen van de was, je inschrijven bij de gemeente, het beheren van je bankzaken tot strijkinstructies.
Katja Stil en Renske Castricum begeleiden jonge mensen met autisme op weg naar zelfstandig wonen en noteerden alle praktische zaken die ze tegenkwamen. De inhoud van deze gids is gebaseerd op hun ervaringen.
woensdag 18 april 2012
Zelfstandig Wonen Met Autisme
Hoe doe je dat..?
Voor veel jonge mensen is zelfstandig gaan wonen een grote stap. Vooral voor jongeren en (jong) volwasssenen met autisme kan het veel vragen oproepen.
In deze gids komen veel praktische onderwerpen aan de orde die betrekking hebben op zelfstandig wonen zoals woonruimte zoeken, verhuizen, geldzaken, schoonmaken, voeding en koken, boodschappen doen etc.
Stap voor stap nemen de auteurs de nog onervaren zelfstandige mee langs de valkuilen en maken hem en haar op een prettige manier wegwijs in het huishouden en alles wat geregeld moet worden op administratief gebied. De onderwerpen varieren van het drogen van de was, je inschrijven bij de gemeente, het beheren van je bankzaken tot strijkinstructies.
Katja Stil en Renske Castricum begeleiden jonge mensen met autisme op weg naar zelfstandig wonen en noteerden alle praktische zaken die ze tegenkwamen. De inhoud van deze gids is gebaseerd op hun ervaringen.
Op simpele, praktische en duidelijke wijze geeft deze hulpgids (speciaal gemaakt voor - jonge - mensen met autisme of een andere beperking, maar ook geschikt voor jong-volwassenen die moeite hebben met het structureren en voeren van hun huishouden) antwoord op tal van praktische vragen over bijvoorbeeld voor het eerst zelfstandig gaan wonen, verhuizen, geldzaken, administratie, schoonmaken, de was, voeding en koken, boodschappen doen, bezoek ontvangen.
Hierbij worden bovendien handige tips, voorbeelden en overzichten gegeven. Aldus is het een praktijkgericht, echt 'doe-boek': alles is in logische volgorde stapsgewijs weergegeven en de gebruiker hoeft deze stappen slechts klakkeloos te volgen. Waar nodig wordt de informatie nog 'onderstreept' door overzichtelijke schema's en gemarkeerde tekst.
Alle informatie is actueel; hierbij wordt regelmatig verwezen naar - telefonische, schriftelijke of digitale - informatiebronnen. Veel ruimte is gelaten voor eigen aantekeningen. De informatie is goed afgerond en uitgewerkt. Derhalve wordt met dit boekje op uitstekende wijze voorzien in noodzakelijke kennis voor de doelgroep, maar ook voor beleiders en hulpverleners.
Voor veel jonge mensen is zelfstandig gaan wonen een grote stap. Vooral voor jongeren en (jong) volwasssenen met autisme kan het veel vragen oproepen.
In deze gids komen veel praktische onderwerpen aan de orde die betrekking hebben op zelfstandig wonen zoals woonruimte zoeken, verhuizen, geldzaken, schoonmaken, voeding en koken, boodschappen doen etc.
Stap voor stap nemen de auteurs de nog onervaren zelfstandige mee langs de valkuilen en maken hem en haar op een prettige manier wegwijs in het huishouden en alles wat geregeld moet worden op administratief gebied. De onderwerpen varieren van het drogen van de was, je inschrijven bij de gemeente, het beheren van je bankzaken tot strijkinstructies.
Katja Stil en Renske Castricum begeleiden jonge mensen met autisme op weg naar zelfstandig wonen en noteerden alle praktische zaken die ze tegenkwamen. De inhoud van deze gids is gebaseerd op hun ervaringen.
Op simpele, praktische en duidelijke wijze geeft deze hulpgids (speciaal gemaakt voor - jonge - mensen met autisme of een andere beperking, maar ook geschikt voor jong-volwassenen die moeite hebben met het structureren en voeren van hun huishouden) antwoord op tal van praktische vragen over bijvoorbeeld voor het eerst zelfstandig gaan wonen, verhuizen, geldzaken, administratie, schoonmaken, de was, voeding en koken, boodschappen doen, bezoek ontvangen.
Hierbij worden bovendien handige tips, voorbeelden en overzichten gegeven. Aldus is het een praktijkgericht, echt 'doe-boek': alles is in logische volgorde stapsgewijs weergegeven en de gebruiker hoeft deze stappen slechts klakkeloos te volgen. Waar nodig wordt de informatie nog 'onderstreept' door overzichtelijke schema's en gemarkeerde tekst.
Alle informatie is actueel; hierbij wordt regelmatig verwezen naar - telefonische, schriftelijke of digitale - informatiebronnen. Veel ruimte is gelaten voor eigen aantekeningen. De informatie is goed afgerond en uitgewerkt. Derhalve wordt met dit boekje op uitstekende wijze voorzien in noodzakelijke kennis voor de doelgroep, maar ook voor beleiders en hulpverleners.
Abonneren op:
Posts (Atom)