Google+ Autisme, wat nu..?

maandag 25 juli 2016

Gezocht: Achtbaantester met beperking..!


Utrecht, 25 juli 2016 - 

Ben jij in het bezit van stalen zenuwen en een sterke maag? Houd je van snelheid, hoogtes en loopings? Dan heeft de Nederlandse kortingswebsite Uitmetkorting.nl wellicht een droomvacature voor jou. 
De site is wederom op zoek naar een achtbaantester voor deze zomer!



Doel
De achtbaantester dient de rollercoasters van de attractieparken Drievliet, Duinrell, Efteling, Hellendoorn, Slagharen, Toverland en Walibi Holland te beoordelen op verschillende criteria. Het gaat hierbij echter niet om criteria als snelheid en spanning, maar de toegankelijkheid voor mensen met een beperking. Met de uitslag van het onderzoek wil de site die kortingen op uitjes aanbiedt, zijn bezoekers meer inhoudelijke informatie geven over de toegankelijkheid van de achtbanen en pretparken voor mensen met een beperking.

Functie-eisen
Over welke kwaliteiten de achtbaantester moet beschikken? Uiteraard stalen zenuwen en een sterke maag! Daarnaast moet de kandidaat een adrenalinejunkie zijn, van hoogtes, snelheid en steile afdalingen houden, maar hij of zij moet ook nauwkeurig en punctueel zijn. Daarbij dient degene die deze functie gaat vervullen, ook een beperking te hebben. Denk hierbij aan iemand met een fysieke of psychische ‘beperking’.

Want hoe ziet een gemiddelde werkdag van een achtbaantester er dan uit? Allereerst is het een zware zomerbaan met veel verantwoordelijkheden. Want jij en je partner in crime staan voor de taak om voor heel pretparklievend Nederland uit te zoeken welke achtbaan het beste is voor mensen met een beperking. Dit betekent vroeg opstaan, ‘s ochtends in het pretpark een plan de campagne en efficiënte route bedenken om alle achtbanen zo vaak mogelijk te kunnen betreden, om vervolgens aan de slag te gaan. Oftewel: veel achtbaanritjes, niet al te zware lunchgerechten in verband met misselijkheidsgevaar en als er tijd over is de rest van het park verkennen.

Hoe kans te maken?
Solliciteren kan via de vacature op: https://www.uitmetkorting.nl/achtbaantester/.

Het gaat om een vrijwillige functie, maar de winnaar krijgt voor elk deelnemend attractiepark twee gratis toegangskaartjes.


dinsdag 7 juni 2016

Hier is het bewijs dat vaccinaties autisme veroorzaken

De jonge wetenschapper Marco Arturo, zelf autistisch, besloot vorige week definitief te bewijzen dat er een link bestaat tussen vaccinaties en het ontstaan van autisme. Hij verzamelde alle onderzoeken die wetenschappers wereldwijd hebben gedaan om die link aan te tonen en bundelde het bewijsmateriaal. In de video, die al ruim zeven miljoen keer werd bekeken sinds de publicatie op Facebook vorige week, belooft hij om elke pagina uit zijn dossier uitvoerig te behandelen. En inderdaad: na Marco’s diepgravende onderzoek mag er geen twijfel meer bestaan over de link tussen vaccinaties en autisme.



joop.nl/


zondag 3 januari 2016

Cannabis en Autisme

Cannabis medicijn bij autisme?
Uit een studie aan de gerenommeerde Stanford University in de VS blijkt dat cannabidoïden – die in cannabis voorkomen en ook van nature in ons lichaam zitten – wellicht een veelbelovend medicijn kunnen zijn bij de behandeling van autisme.

In het wetenschappelijke vakblad Autism Daily Newcast staat: “Een nieuwe studie laat zien dat mutaties die geassocieerd zijn met autisme de werking van hersenmoleculen blokkeren, moleculen die actief worden door dezelfde receptoren als waarop de actieve bestanddelen van marihuana werken.”

Cannabidoïden deblokkeren storingen
Dat klinkt ingewikkeld. Thomas Sudhof, een cellulaire neurowetenschapper aan de Stanford Universiteit, testte de mutaties die met autisme geassocieerd worden op muizen. Twee mutaties hebben direct te maken met het slecht(er) doorgeven van hersensignalen, doordat er hechtingsproblemen zijn met de elektrische impulsen in het brein. Een elektrische impuls van een hersencel wordt normaal gesproken omgezet in een chemisch signaal in de synaps, en dat werkt bij autisme dus niet. En dat heeft direct te maken met de werking van cannabidoïden. Sudhof: “Dit suggereert dat autisme veroorzaakt zou kunnen worden door een onderbreking van het vermogen van het brein om duidelijk signalen te zenden.”

Deze bevindingen suggereren dus dat cannabidoïden gebruikt kunnen worden als behandeling bij autisme, omdat zij die verstoring van de cannabidoïden-receptoren in het lichaam kunnen deblokkeren!

‘Dramatische gedragsverbeteringen
Het onderzoek van Stanford wordt bovendien ondersteund door een andere studie van Danielle Piomelli van UC Irvine en Olivier Manzoni van INSERM, het Franse nationale researchcentrum. Zij behandelden muizen die het zogenaamde Fragile-X-Syndrome bezaten, een afwijking die autistische symptomen veroorzaakt. Hun methode bestond uit het toedienen van nieuwe verbindingen die de signaalfunctie van deendocannabidoïden transmitters in de hersenen corrigeren (iets wat cannabidoïden kunnen doen). Hun conclusie: “De muizen vertoonden dramatische gedragsverbeteringen in een doolhof-test, waarbij we angst en de acceptatie van open ruimte maten.”

Vanzelfsprekend moet er meer onderzoek volgen om zeker te weten dat cannabis een effectieve autismebehandeling is, maar deze bevindingen noemen de geleerden ‘veelbelovend’. Autism Daily Newcast zegt het zo: “Families die cannabis reeds gebruiken om hun kinderen te behandelen geloven dat het alle verschil van de wereld heeft gemaakt. En veel autistische kinderen krijgen nu medicijnencocktails toegediend die wellicht veel heftiger zijn dan marihuana, en bovendien serieuze bijwerkingen en beperkte resultaten opleveren.”

Bron
Joey’s Strain: Cannabis Created for Symptoms Related to Autism

vrijdag 20 november 2015

Sinterklaas,tips voor kinderen met ADHD en autisme

Auteurs: drs. Carla Visser, ouders, meesters en juffen

Bijna 5 december, de spanning loopt op bij de kinderen. Niet alle kinderen kunnen zo goed met die spanning omgaan. Met name kinderen met autisme en ADHD hebben moeite met de ‘gezellige’ dagen. Drs. Carla Visser, onderwijskundige verbonden aan Groenendaal, het behandelingsinternaat voor kinderen met ADHD en/of PDD-NOS in Groningen, gaf enkele jaren geleden een aantal praktische tips. Sindsdien vullen leerkrachten het lijstje elk jaar aan met nieuwe suggesties.

Tips van drs. Carla Visser
  • Om spanning te voorkomen is het wijs om zo veel mogelijk de dagelijkse structuur (vaste patronen van rekenen, taal, lezen en andere vakken) te handhaven tot kort voor de vieringen.
  • Om onrust te voorkomen en duidelijkheid te verschaffen is het aan te raden de gang van zaken rond de vieringen vooraf door te spreken (zelf inschatten hoe lang van te voren, een of meerdere dagen, en herhalen op de dag zelf).
  • Voor een aantal kinderen met autisme is de spanning rond het te verwachten cadeau te groot; in dat geval is het een optie samen met het kind het cadeau te kopen en iets af te spreken rondom het vervolg. Een tip voor thuis en op school!
  • Om de spanning te verminderen op de dag zelf kan het voor een of meerdere van deze kinderen helpen als ze een taak krijgen in het geheel. Te denken valt (met betrekking tot Sinterklaas) aan het bewaken van de zak, cadeautjes aanreiken, trakteren, enz. enz.

Meer suggesties voor ouders en onderwijs

1. Structuur in tijd
Ook structuur in tijd geeft vaak rust. Een kalender met mijters of zwarte pietjes zou gebruikt kunnen worden. Iedere dag die voorbij is markeren met een plaatje. Op de kalender kan ook aangegeven worden wanneer de kinderen de schoen mogen zetten of wanneer er andere activiteiten zijn zoals pietengym. 
Anita Vermeulen, Paedologische Instituutschool Nijmegen.

2. De schoen
Ik heb een zoon van bijna 8 jaar met PDD-NOS en de maand december is heel moeilijk. Met Sinterklaas kunnen wij veel onrust bij hem wegnemen door een briefje in zijn schoen te doen, (meteen de eerste keer als hij de schoen zet) geschreven door Sinterklaas waarin staat wanneer hij zijn schoen mag zetten en wat hij er dan in krijgt. Dit heeft bij hem positief effect. 
Nathalie te Molder

Onze zoon was bang voor een binnenkomende Piet. Wij zetten de schoen bij de buitendeur. Bij ons mag 1 keer de schoen gezet worden en onze oudste zoon pakt ‘s avonds het cadeautje al uit dat hij in de schoen krijgt, terwijl de anderen in bed liggen. Zo kan hij rustig slapen. Het cadeautje blijft wel bij de schoen, zodat zijn broertjes kunnen zien dat hij ook een cadeautje heeft gehad.
Jaap van CNS de Wegwijzer

3. Kalender
Ik heb voor mijn zoon van 5 een kalender gemaakt met foto’s en tekeningetjes erop. Ik begin op 1 november. Alles staat er op: intocht van de Sint, schoenzetten, 5 december, Kerst en zijn eigen verjaardag. Iedere dag streept hij af. Hij is een stuk rustiger. 
Anita te Tilburg

4. Rust en structuur
Het inbouwen van (meer) rustmomenten en het zo goed mogelijk vasthouden aan bestaande structuren (rooster e.d.) is belangrijk. Verandering van sfeer (klas donkermaken en kaarslicht e.d., meer kleurrijke versieringen) kan voor sommige ASS-ers heel verwarrend zijn. Geleidelijke gewenning kan een oplossing zijn, maar dit geeft geen garanties.

Met name bij de puberende ASS-er is het zinvol om inzicht te verschaffen over de bedoeling van onze culturele gebruiken. Helemaal als je ook nog eens te maken hebt met allochtone leerlingen. Vergeet ook niet dat in één groep de niveaus ver uiteen kunnen liggen. Maak dan ook aan de hogere functionerende leerlingen duidelijk dat sommige kinderen nog in Sinterklaas geloven en dat ze dit moeten (proberen) te respecteren. 
Hans de Sain

5. Surprises en lootjes
Juf met een zoon met pdd-nos geeft tips omtrent de surprise. Haar zoon zit in groep 6 en de surprise zorgt voor spanningen, met name over wat je zelf misschien niet terugkrijgt en dat het misschien wel weer stom is, enzovoort. Deze spanning heeft zijn juf heel goed weggenomen door duidelijke criteria te stellen.
  • Het mag niet zomaar een doos zijn, je moet zien dat het iets is. Bijvoorbeeld met een dierenkop en poten en een staart eraan, pas dan is het een surprise.
  • Er mag geen viezigheid in. (ook prettig om vooraf te weten dat je niet vies hoeft te gaan graaien)
  • De surprise mag in principe niet kapot gaan bij het uitpakken.
  • De prijs.
  • Het gedicht moet 6 regels zijn.
  • Laat de surprise 2 dagen van te voren al inleveren en controleer de surprise. De leerling hoeft zich dan geen zorgen meer te maken over de surprise.
Op onze school maken wij lootjes met behulp van een soort vriendenboekjesblad, zodat je altijd al iets weet van de ander (bijv. lievelingsdier, lievelingssport, enz.) En als dit dan overlegd thuis komt, is dit voor iedereen duidelijk en komt de zin vanzelf. Bedenk: voor een kind met pdd-nos is dit heel veel, maar benader het positief: hoe zou jij het willen hebben (mooi), dus dan zijn er afspraken nodig.

Dan nog het maken: want voor iemand met pdd-nos moet het eigenlijk meteen af zijn en als het even niet lukt, is hij er klaar mee. Bedenk als ouder dat je het nooit jouw probleem laat worden: ga eerst ideeën noteren die je kind heeft over de surprise. Kies er dan een uit (kraak onmogelijkheden niet meteen af) en bedenk dan wat je nodig hebt om dit te maken, zoals: hoeveel tijd (in stapjes), materialen en hoe je kind het verder voor zich ziet. Maak afspraken over waar te beginnen en begin klein, bijvoorbeeld met enkel het verven van de doos als basis. Dat geeft vertrouwen dat het goed komt, want het wordt dan meteen al wel iets. Spreek dan af wat je de volgende dag wanneer gaat doen en wat hiervoor nodig is, enz. Zet het op de kalender. Leg er niet te veel druk op, maar plan het in kleinere stapjes, zodat het een positief gebeuren blijft. Maak er zelf ook tijd voor vrij. 
Sylvia. Verder aangevuld door Pauline.

6. Het kado
Wij vinden het vaak leuk als iets een verrassing blijft, maar ik weet uit ervaring dat een kind met ASS het helemaal niet erg vindt om alvast te weten wat er in het kado zit of wat er in de schoen zit. Daarom laat ik mijn zoon dat dus alvast zien. Hij kan beter slapen als hij het al weet en is toch blij verrast alsof hij het nog niet heeft gezien. 
Selma

Over de zorg over de inhoud van de kadootjes hebben wij onze zoon al vroeg verteld dat Sinterklaas geld aan papa en mama geeft om de cadeautjes te kopen, want hij kan toch niet alles weten. Papa en mama kopen de cadeautjes, wat een hele geruststelling is.
Jaap van CNS de Wegwijzer

Onze zoon weet van te voren de belangrijkste cadeaus. De dagindeling voor 5 december wordt van te voren doorgesproken. Gerda

7. Folders
Ik heb een zoon met ADHD. De reclamefolders voor speelgoed werden de weken voor Sinterklaas iedere dag stukgelezen, met alle spanning die daarbij hoorde. Sinds wij een Nee sticker op de deur hebben, krijgen we deze folders niet meer. Dat geeft veel rust. Doordat mijn zoon de folders niet ziet is hij de weken voorafgaand aan Sinterklaas er minder mee bezig. De folders zijn voor ouders vaak via Internet te bekijken. Barbara

Overgenomen van de website speciaalonderwijs.kennisnet.nl



vrijdag 3 juli 2015

Autisme wordt niet herkend

Mensen met autisme dolen vaak jaren door het medische circuit voordat ze de juiste diagnose krijgen. Gemiddeld duurt het drie jaar, volwassenen horen pas na ruim acht jaar wat hun scheelt.

Dat ligt aan de organisatie van de zorg, stellen onderzoekers in een rapport dat ze vandaag aan staatssecretaris Van Rijn van volksgezondheid aanbieden. Alleen specialisten herkennen autisme goed, maar hen krijgen patiënten zelden te spreken als ze zich bij de hulpverlening melden.

De onderzoekers van Vanuit autisme bekeken, een organisatie van professionals en ervaringsdeskundigen rond autisme, bestudeerden ruim achthonderd dossiers van twee psychiatrische instellingen. Daaruit bleek dat autisten gemiddeld drie hulpverleningstrajecten hadden doorlopen voordat ze de juiste diag­nose kregen.

Velen liepen eerst bij een fysiotherapeut, een logopedist of een diëtist. De helft had ook nog een andere psychiatrische stoornis en een kwart van de patiënten kreeg eerst een foutieve diagnose met bijbehorende behandeling.

En dan hebben de onderzoekers niet eens de periode meegenomen tussen het gevoel van bijvoorbeeld ouders of collega's dat 'er iets aan de hand is' en het daadwerkelijk zoeken van hulp. "Autisme is niet direct zichtbaar", zegt kinder- en jeugdpsychiater Wouter Staal. "Het vereist een geoefend oog om het te herkennen."

Zelf werkt hij al jaren met mensen met autisme en ziet hij het meteen. Maar dat geldt niet voor een doorsnee huisarts die in zijn opleiding nauwelijks met autisme in aanraking is gekomen.

"Autisme heeft een breed spectrum. Het uit zich in taalproblemen, in sociale interactie en in een mindere flexibiliteit. Veel mensen hebben echter een stereotiep beeld, zoals dat van Dustin Hoffman in de film 'Rain Man'. Als dat je kennis is, mis je er veel."

Sinds een jaar werkt Staal nu samen met een huisartsenpraktijk in Nijmegen. Als de arts denkt dat er iets 'niet pluis' is met een patiënt, geeft hij dat door aan Staal. "Dan ga ik erheen. Soms kan ik de ouders geruststellen. Is het gewoon een vroege leerling. Of heeft hij ADHD. Maar als het autisme is, kan ik ook meteen richting geven aan de behandeling. Dat scheelt een hoop ellende."

Vroeger schrok hij ervoor terug om die diagnose te geven. Was hij bang dat ouders zo'n boodschap over hun kind niet wilden horen. "Maar meestal zijn ze juist blij. Omdat ze eindelijk begrijpen wat er aan de hand is en waarom het soms fout gaat."

Psychiaters in de praktijk van de huisarts: het lijkt een verzwaring van de zorg waar de staatssecretaris niet op zit te wachten. Maar los van het bespaarde leed kan een betere organisatie van de zorg ook financiële voordelen hebben. "Als een kind lange tijd niet de goede behandeling krijgt, gaan de ouders vaak onderuit. Ze verliezen hun baan of scheiden. Dat jaagt de maatschappij ook op kosten.




maandag 1 juni 2015

NVA - Autismevriendelijkheidsprijzen 2015 uitgereikt

Swanet Woldhuis, directeur van de Nederlandse Vereniging voor Autisme (NVA), reikt op donderdag 28 mei de Autismevriendelijkheidsprijzen 2015 uit. De Autismevriendelijkheidsprijs voor organisaties wordt uitgereikt aan Auti-Start B.V. in Steenwijk. De Autismevriendelijkheidsprijs voor privépersonen wordt dit jaar uitgereikt aan Annemarie van Grunsven en Ankie Persoons, initiatiefneemsters van de TechniekFabriek.

De Autismevriendelijkheidsprijzen worden sinds 2010 jaarlijks uitgereikt aan een privé-persoon én aan een organisatie, die zich op bijzondere wijze hebben ingezet voor autisme. De prijs is een blijk van waardering en een steuntje in de rug voor de winnaars die zich onvermoeibaar en met een zeer positieve instelling inzetten om de wereld voor mensen met autisme leefbaarder en plezieriger te maken. Dit jaar ontving de jury bijna 80 aanmeldingen. Een deskundige jury, onder voorzitterschap van Swanet Woldhuis, directeur van de NVA en het AutismeFonds beoordeelde de ontvangen aanmeldingen.Een deskundige jury, onder voorzitterschap van drs. Z.D. Woldhuis, directeur van de Nederlandse Vereniging voor Autisme en het AutismeFonds, heeft de nominaties beoordeeld.

NVA - Autismevriendelijkheidsprijzen 2015 uitgereikt


donderdag 28 mei 2015

NICHES BIEDEN BIJ CHRONISCHE PROBLEMEN

Sinds we in gesprek zijn over de transitie van de jeugdzorg naar de gemeenten, zie ik voortdurend de kansen. Ik wil er hier één in het bijzonder voor het voetlicht brengen: de mogelijkheden die nu open liggen om gezamenlijk gezinnen waar chronische problemen aan de orde zijn, nu eindelijk eens écht goed te helpen.

Een chronisch probleem is iets wat niet over gaat, waar je je toe hebt te leren verhouden, maar evengoed waar een zorgzame samenleving zich toe hoort te verhouden. Een verstandelijke beperking, ADHD, autisme, een persoonlijkheidsstoornis zijn voorbeelden , maar ook armoede blijkt volgens sociologen helaas in dit rijtje thuis te horen. Chronische problemen passen slecht bij ons idee van de maakbare samenleving, die waarin we doelen stellen, willen veranderen en er voor gáán. Het past ook slecht bij behandelen als daarmee beoogd wordt dat de daarbij behorende klachten moeten worden verholpen. Ik heb veel behandelaars in de jeugd-GGZ en in de jeugdzorg er hun tanden op stuk zien bijten en het is zondermeer slecht voor de ‘outcome’ statistieken. Chronische problemen worden vaak onvoldoende onderkend en als het wel gebeurt, worden er zelden de juiste consequenties aan verbonden. Meestal blijven we praten. Praten is wel een essentieel onderdeel van behandelen. Het belangrijkste instrumentarium van de hulpverlener sinds Sigmund Freud is het gesprek.

Een voorbeeld waar ik kansen zie is bijvoorbeeld een kind met autisme. Je kunt het vaststellen (diagnosticeren), dan kun je nog iets aan bewustwording doen (psycho-educatie) en eventueel ouders een cursus geven in het omgaan met dit speciale kind. Dat is het helaas wel wat betreft behandelen. Vanaf dat moment wordt het belangrijk dat de samenleving dit opgroeiende kind, straks volwassene, niches biedt van waaruit het zich, naar eigenvermogen, zo zelfstandig mogelijk kan ontwikkelen en kan gaan participeren in die samenleving. Jeugdhulpverleners horen dan een stapje terug te doen, maar wel op de achtergrond aanwezig zijn om zo nodig eens even korte ondersteuning te bieden. Denk daarbij aan levensfaseovergangen en andere impactvolle gebeurtenissen, waarin de bijzondere kwetsbaarheid van deze mensen tot problemen kan leiden, een regelmatige onderhoudsbeurt. Vervang autisme hier door verstandelijk beperking of persoonlijkheidsstoornis, en je hebt ongeveer hetzelfde verhaal. Jeugdhulpverleners kunnen het vaststellen en kunnen nog wat aan de acceptatie daarvan doen, maar vanaf dat moment moet de samenleving het gaan overnemen. En daar zijn de gemeenten aan zet. Club- en buurthuiswerk, verenigingsleven, passend onderwijs, werkervaringsplaatsen, beschermde werkplekken, de buurtregisseur, een sociaal loket, aangepaste huisvesting, etc. Hier liggen unieke kansen voor gemeenten om samen met jeugdhulpverleners voor en met deze groepen zorgvragers duurzame maatschappelijke arrangementen te bouwen. Als dat gebeurt is de transitie voor mij al grotendeels geslaagd. Gaan we dat doen of blijven we praten?

Flip Dronkers





Zoeken in Bol.com